զույգ

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ զոյգ

Վանկեր՝ զույգ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն՝ ասորերեն zaugā:

Գոյական

  1. որևէ բանի երկու հատը միասին վերցրած ◆ Խորքում՝ կապույտ մշուշի մեջ հազիվ նշմարելի երևում էր զույգ Արարատը: (Ակսել Բակունց) ◆ Մուժիկին հարկավոր է մի զույգ կոշիկ: (Եղիշե Չարենց)
  2. ամուսիններ, մարդ ու կին ◆ Երջանիկ զույգը գնում էր ճանապարհորդելու: (Շիրվանզադե)
  3. երկու ընկեր ◆ Ժամանակը հասնում էր սիրավառ զույգի համար: (Դերենիկ Դեմիրճյան) ◆ Հիշում եք արդյոք այն ախտաբորբոք միշտ զվարթ զույգին: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Զույգերը սկսում են պարել: (Մամուլ)
  4. երկվորյակներ
  5. զույգի յուրաքանչյուր միավորը ◆ Ամեն երեխա բռնել էր իր զույգի ձեռքը և պատրաստվում էր խաղի: ◆ Իր հակումները կրոնավորի պարտականություններուն հետ զույգ չեն երթար: (Լևոն Շանթ)

Ածական

  1. զույգ կազմող, երկու միավորի` մասի և այլ միասնություն ներկայացնող ◆ Մի զույգ համբույր,-պատասխանեց որդին: (Րաֆֆի) ◆ 4-ը, 8-ը, 12-ը այլն զույգ թվեր են:
  2. երկուսի վրա առանց մնացորդի բաժանվող
  3. երկու
  4. երկտակ ◆ Զույգ պատուհաններ:
  5. երկուական
  6. (հնց․) միատեսակ, միանման, հավասար, ◆ Երիտասարդ որսկանը... հագավ իր սպանած կարմիր կարապներից մի զույգի թևերը: (Հովհաննես Թումանյան)
  7. զուգակից ◆ Նրա զույգը ոչ մի տեղ չես գտնի:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. երկյակ, երկու, զուգյակ, զուգավոր, (ժղ․)` ջուխտ, դար
  2. տե՛ս երկվորյակ
  3. ամուսիներ
  4. տե՛ս զուգակից
  5. տե՛ս երկտակ, երկուական
  6. տե՛ս զուգընկեր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. զույգ սմբակավորներ - տե՛ս երկկճղակավորներ