էնհարմոնիկ հավասար տոնայնություններ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [ɛnhɑɾmɔnik hɑvɑsɑɾ tɔnɑjnutʰjuˈnːɛɾ]

Բացատրություն

1. (երաժշտ․) տոնայնություններ, որոնց հնչում են միատեսակ (ունեն միևնույն բարձրությունը), բայց անվանվում են տարբեր, օրինակ, ֆա դիեզ մաժորը և սոլ բեմոլ մաժորը, կամ լյա դիեզ մինորը և սի բեմոլ մինորը

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ энгармонически равные тональности (ru) ‎(engarmoničeski ravnyje tonalʹnosti)
• անգլերեն՝

Աղբյուրներ

• Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։