Jump to content

ընկճել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ըն•կ(ը)•ճել 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Կազմված է ընդ ածանցից և գուճ (ծունկ)արմատից։

Բայ

  1. հնազանդեցնել, նվաճել, խոնարհեցնել  Նրանք գալիս էին ընկճելու մեր Հայրենիքը։ (Ավետիք Իսահակյան)
  2. հուսահատեցնել, բարոյալքել, խեղճացնել, նեղել, հոգեկան ծանր վիճակի մեջ դնել  Եղբոր չարաչար մահը և Բազենյանի վերաբերմամբ ունեցած ծանր հիասթափությունը փոխանակ ընկճելու, ինչ-որ վեհության էր տվել նրա հոգուն։ (Նար-Դոս)  Հուսահատությունը ընկճել, խոնարհել է նրան։ (Մուրացան)
  3. հաղթել, հաղթահարել, կոտրել, ճնշել  Այսուամենայնիվ նրանց ընդդիմությունը չկարողացավ ընկճել թշնամու զորությունը։ (Մուրացան)  Քունը չէր կարողանում ընկճել նրան։ Սերո Խանզադյան
  4. կամազուրկ դարձնել, ենթարկել, ճնշել  Առաջվա վեհանձն, իշխող,ընկճող պանի Զդանևիչն ընկել էր իր բարձրությունից: (Նար-Դոս)
  5. նվազեցնել, պակասեցնել, սպառել  Չկա մի բան, որ ընկճի Սեդրակի աշխույժն ու եռանդը: Ստեփան Զորյան
  6. զսպել, սանձահարել, իրեն ենթարկել
  7. թուլացնել, ուժասպառ անել

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. զսպել, սանձել, սանձահարել, հնազանդեցնել, ենթարկել, հպատակել, ծնկի բերել, մեջքը կոտրել, աչքի որդը (ճիճուն) կոտրել
  2. խեղճացնել, խոնարհեցնել, նեել, ծնկաչոք անել, կուչ ածել, կուչ բերել, կուչ տալ, ուսերին նստել (ժղ․), կզկթացնել, շինքը տալ, պատածակը կոխել (գվռ.)
  3. տե՛ս հաղթել
  4. տե՛ս թուլացնել

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]