թակարդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Մկան թակարդ

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ թա•կարդ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *tag- «շոշափել, բռնել» արմատից՝ -արդ ածանցով. հմմտ. հունարեն τεταγων՝ «բռնող», լատիներեն tangō «շոշափել, դիպչել, բռնել, խփել»։

Գոյական

  1. ցանցաձև կամ վանդակաձև սարած, կենդանիներ որսալու համար, վարմ, որոգայթ, թալակ
  2. խորամանկ արարք, միջոց մեկին փորձանքի մեջ գցելու համար, խորամանկությամբ նյութված դավ
  3. անելնելի վիճակ, դրություն (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (նորբ․) վարմ, ծուղակ, որսածուղակ, որոգայթ, կափուլ, ակնատ, գելարանակ (զսպանակավոր), դարան, ձարացանց, երագազ, ճիճեղ, ուռյակ, թալակ, խաղբ, պաժիտ (միայն թռչունի), աղվեսաթակարդ, (գվռ․)՝ տարտաժ, տափիչք, տոմիկ, կռտափ
  2. տե՛ս որոգայթ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. թակարդ լարել
    1. թակարդ դնել
    2. դավ նյութել
  2. թակարդի կամ թակարդի մեջ գցել, ձգել - փորձանքի ենթարկել, իր նյութած չարիքին ենթարկել
  3. թակարդը զարկել - լարված թակարդը բացվել, որսը բռնելու համար
  4. թակարդ(ն) կամ թակարդի մեջ ընկնել - դավի, նենգության զոհ դառնալ
  5. թակարդն ըյնալ - նույնն է՝ թակարդն ընկնել (արևմտհ․)
  6. թակարդից ազատվել, դուրս գալ, պրծնել - փորձանքից, դավից ազատվել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։