թավուր-թավուր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թա•վուր թա•վուր 

  1. Թբիլիսի, Խարբերդ, Բալու, Վան՝ տեսակ-տեսակ ◆ Գզիրենց Պարիկ գիշեր մը աղուն բարձե կերթա ջաղաց: ◆ Մի ավեր ջաղցի մը ջրտան բերան կը նստի, կտոր մը հանգ առնի. լուսնակ նոր գլոխ կը բարձրացուցի, մեկել կը տիսնա որ թավուր-թավուր ձեներ կը լսի: (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։