Դասական ուղղագրութեամբ՝ թլուատութիւն
վանկեր ՝ թըլ•վա•տութ•յուն
թլվատ լինելը ◆ Կորչի դիմակահանդեսի հագուստը, կորչեն թլավատությունն
փխբ ◆ Բացասական այս հավասարեցումը առաջ է բերում լեզվի խառնվածության, լեզվի թլվատության (Ակսել Բակունց) խոսելու արատ, երբ մարդ չի կարողանում արտասանել որոշ հնչյուններ կամ դրանք փոխում է այլ հնչյուններով
թոթովախոսություն, թոթովաբանություն, թերաբանաություն, թերախոսություն, թերասություն, թոթովանք, թլիկություն, թլիկոտություն, թլատություն, թյուրասացություն, թյուրասություն, տարախոսություն, լփլփոց, լփռտուք,
կակազություն
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
