թուրքարյուն հայ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [tʰuɾkʰɑɾjun ˈhɑj]
վանկեր՝ թուրք•ար•յուն•հայ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (նորբ․) (փխբ․) թոքւրքերին չմեղադրող, հանդուրծող ◆ Ո՛չ, պարոնայք թուրքեր, ո՛չ, թուրքաչյուն հայեր, երիտթուրքեր և քեմալթուրքերը բարձրագույն գիտականությամբ ծրագրել և ղեկավարել են հայերի բնաջնջումը։ Հովհաննես Մելքոնյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։