ժառանգորդական հնչյունափոխություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ʒɑrɑŋɡɔɾdɑkɑn hnt͡ʃʰjunɑpʰɔχutʰˈjun]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) հնչյունափախության այն օրինաչափությունները, որոնք ավանդաբար գալիս են լեզվի հին որակից, ինչպես արդի հայերենում գրաբարի ու, ի, է ձայնավորների և յա (եա), ույ (ոյ) երկհնչյունների շեշտի կորստի պատճառով կատարվող հնչյունափոխությունը (տուն>տնամերձ, գին>գնացուցակ, շէն>շինարար, մատեան>մատենադարան, լոյս>լույս>լուսավան)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։