ժողովուրդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ժո·ղո·վուրդ 

Գոյական

  1. Երկու կամ ավել անձերի խումբ։ ◆  Ժողովրդի միջիցհանկարծ քահանային տրվեց մի հարց: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ժողովուրդը երկար ծափահարում է երգչուհուն: ◆ Բազմաթիվ ժողովուրդ, որ ուղեկցում էր նրա դագաղին, եկավ մինչև… հանգստարանը: (Մուրացան) ◆ Սուտ մեռուկ էր արել, որ գլխին ժողովուրդ հավաքի: (Նաիրի Զարյան)
  2. երկրի տերության բնակչությունը։ ◆ Սովետական ժողովուրդը հսկայական խանդավառությամբ ընդունեց յոթնամյա պլանը (Մամուլ):
  3. որևէ ազգի բոլոր անհատների ամբողջությունը։ ◆  Տանուտեր Խաչոն որպես ժողովրդից ընտրված գյուղի գլխավորը, որպես պաշտոնական անձն, միշտ հարաբերություններ ուներ կապալառուի հետ: (Րաֆֆի) ◆ Մի բնակավայր երկու տարբեր ժողովրդով, որոնք ունեին իրենց առանձին սովորությունները, առանձին շահերը: (Ակսել Բակունց)
  4. մարդիկ մարդկանց բազմություն։ ◆ Ամեն մի ժողովրդի մեծության առաջին նշանը իր գրականությունն է: Հովհաննես Թումանյան ◆  Նա զգաց, որ իրենց դեմ է եղել հայ ժողովրդի խիղճը: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  5. որևէ պետության ամբողջություն։ ◆  Մենք երկուսս էլ ոչխարների փոխարեն ժողովուրդ ենք կառավարում: ◆  Այ քեզ մեծ ժամ, լավ ժողովուրդ: Հովհաննես Թումանյան
  6. որևէ երկրիէ ազգի հիմնական աշխատավորական զանգվածը, որ հակադրվում է ունևոր, իշխող, շահագործող դասին ◆ Իմացեք, որ ժողովրդի քնարը… Չի կարող ստել: (Ավետիք Իսահակյան) ◆  Եվ սիրում է ժողովրդի լեգենդները ու բալլադները, Ականջ կանի նա հաճույքով: Հովհաննես Թումանյան
  7. հպատակներ ◆  Այսինչ թագավորն այս ժամանակին, իր ժողովուրդը հանձնեց ռուսին: Հովհաննես Թումանյան ◆  Քո ժողովուրդն ենք մենք: (Դանիել Վարուժան) ◆  Մելիքներն կիրենց ժողովրդի հետ վերադարձան գաղթականությունից: (Րաֆֆի)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. ազգ, ազհություն
  2. ազգաբնակություն
  3. բազմություն, ամբոխ
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Գրգեարյան Հ․Ղ․, Հարությունյան Ն․Մ․, Տնտեսական աշխարհագրության տեղեկատու բառարան (խմբ. Ավագյան Գ․Ե․), Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1982 — 408 էջ։