իմաստատարբերակիչ հատկանիշ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [imɑstɑtɑɾbɛɾɑkit͡ʃʰ hɑtkɑˈniʃ]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) լեզվական միավորների այն հատկանիշները, որոնցով նույնանման երկու կամ ավելի միավորներից մեկի իմաստը տարբերակվում է մյուսից, շեշտը անգլերեն below [bilou] «տակ» և bellow [bilou] «1. մեծ ալիք 2. ալեկոծվել» բառերի համար

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ смыслоразличительные признаки (ru) ‎(smyslorazličitelʹnyje priznaki), релеваитиые признаки (ru) ‎(relevaitiyje priznaki), существенные признаки (ru) ‎(suščestvennyje priznaki)
• անգլերեն՝ ditinctif feature
• ֆրանսերեն՝ element distinctif (differentiela
• գերմաներեն՝ phonologisch relevante eeigenschaft

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։