Jump to content

իմաստույթ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) տերմին նկարագրական լեզվաբանության մեջ, որով նշում են իմաստի նվազագույն միավորը. իր այս նշանակությամբ նույնանիշ է հիմնական ձևույթի իմաստ, արմատի իմաստ հասկացություններին

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. նշանակ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։