Jump to content

ինտերդիկտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ ին•տեր•դիկտ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

< интердикт < լատ․ interdictum արգելում

Գոյական

  1. (պատմ․) հռոմեական իրավունքում՝ պրետորի հրաման, որն արգելում էր վիճող կողմերից որևէ մեկին գործողություն իրականացնելը

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։