Հայերեն

Ածական

վանկեր՝ ինք•նա•բե•րա•կան

ինքն իրեն առաջ եկող, տեղի ունեցող, մեքենայորեն, անգիտակցաբար կամ արտաքին դրդումից անկախ տեղի ունեցող ◆ Թողնել ինքնաբերական մի առիթի, բայց կարող էր առիթ չգալ։ Դերենիկ Դեմիրճյան
ինքնին, իր ներքին մղումով, ցանկությամբ կատարվող, առաջացող, ինքնաբուխ ◆ Ինքնաբերական ակս հիցմունքը կարծես և ցրում էր մի փոքր վիշտը։ Դերենիկ Դեմիրճյան

Բաղադրյալ բառեր
ինքնաբերականություն

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ automatic, spontaneous, reflex հունարեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ самопроизвольный (ru) ‎(samoproizvolʹnyj), непроизвольный (ru) ‎(neproizvolʹnyj), невольный (ru) ‎(nevolʹnyj) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։