ինքնաբնորոշող
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑbnɔɾɔˈʃɔʁ]
վանկեր՝ ինք•նա•բ(ը)•նո•րո•շող
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ինքն իրեն բնորոշող, իրեն բնորոշող ◆ Իբրև թե Ազգային ժողովին փոխարինելու չեկավ վատթարը, որի կտուրի տակ ապաստանել են քրեական տարրեր՝ ամեն մեկը ինքնաբնորոշող մականունով։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։