ինքնագամում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑɡɑˈmum]
վանկեր՝ ինք•նա•գա•մում
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ինքն իրեն գամելը
- (փխբ․) ինքն իրեն մեղադրելը ◆ Ինքնագամումը անգո վանելիքի սյունին։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։