ինքնադրոշմ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑdˈɾɔʃm]
վանկեր՝ ինք•նա•դ(ը)•րոշմ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) (փխբ․) իր դրոշմը ունեցող՝ յուրահատուկ՝ ինքնատիպ ◆ Զարիֆյանը դարձավ ինքնադրոշմ ու ողբերգական դեմքերից մեկը հայ քնարերգության։ «Գրական թերթ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։