ինքնազգաստություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑzɡɑstutʰˈjun]
վանկեր՝ ինք•նա•զ(ը)•գաս•տու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ինքն իրեն զգաստ, զգոն պահելը, ինքն իրեն կառավարել կարողանալը ◆ Այս դեպքում հաջողությունն ինքնազգաստության մեջ է։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։