ինքնաինքնահարում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑiŋkʰnɑhɑˈɾum]
վանկեր՝ ինք•նա•ինք•նա•հա•րում
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) անընդհատ ինքն իրեն հարվածելը ◆ Ինքնանվաստացման՝ ինքնաինքնահարման այս ձևի մտահղացումը, որ միաժամանակ հավակնում է գրանցվել «գինեսի» գրքում․․․
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։