ինքնամսխում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑmsˈχum]
վանկեր՝ ինք•նա•մ(ը)ս•խում•
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ինքն իրեն մսխելը՝ սպառելը ◆ Հակահամակարգերի ինքնամսխումը դրսևորվեց վերջին իրադարձություններում։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։