ինքնանջատ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑnˈd͡ʒɑt]
վանկեր՝ ինք•նան•ջատ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) առանձին, ինքնուրույն գոյություն ունեցող, անջատված ◆ Բելառուսում նախապես ինքնանջատ պետականություն չի եղել մինչև իր խորհրդային հանրապետության հռչակվելը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։