ինքնապարտավորություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑpɑɾtɑvɔɾutʰˈjun]
վանկեր՝ ինք•նա•պար•տա•վո•րու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) իր կողմից իր վրա դրված պարտավորություն ◆ Կա միայն մի ինքնապարտավորություն՝ գլխավորել պետական իշխանության վերահաստատման ապահովումը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։