ինքնավնասարարություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑvnɑsɑɾɑɾutʰˈjun]
վանկեր՝ ինք•նա•վ(ը)•նա•սա•րա•րու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ինքն իրեն վնասելը՝ վնաս հասցնելը ◆ Ինքնավնասարարության պարզ օրինակ է նաև հայ եկեղեցիների շուրջ ձևավորված անառողջ մթնոլորտը։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։