ինքնատապալում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑtɑpɑˈlum]
վանկեր՝ ինք•նա•տա•պա•լում
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) առանց արտաքին ուժերի միջամտության ինքն իրեն՝ տապալվելը ◆ Բոլորի միջով կարմիր թելի նման անցնում է այն գաղափարը, որ կայսրության ինքնատապալման պատճառները պիտի որոնել մարդկանց նյութական շահագրգռվածության բացակայության, անհատի իրավունքները ոտնահարելու, ազգամիջյան հակասություններ ստեղծելու մեջ։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։