ինքնափլուզում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑpʰluˈzum]
վանկեր՝ ինք•նա•փ(ը)•լու•զում
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ինքն իրեն՝ առանց կողմնակի հանգամանքների փլուզվելը ◆ 1991թ․ վերջին աշխարհն իմացավ բելովեժյան բանակցությունների ԽՍՀՄ ինքնափլուզման համաձայնագրի մասին։ ◆ Հանրակացարանային շենքի ինքնափլուզումը հսկողության տակ էր.... «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։
- Ա․Ս․ Գալստյան, Ս․Ա․ Գալստյան, Գ․Կ․ Հովսեփյան, Ա․Գ․ Սահակյան, Լ․Ե․ Սահինյան, Նոր բառեր, Պրակ Բ (Ասողիկ), Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ Հ․ Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ», 2016 — 184 էջ։