իշել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ի•շել 

իշել 1[խմբագրել]

Խարբերդ, Մուշ, Արաբկիր, Տարենտե, Քեսաբ, Սվեդիա, Սասուն՝

  1. նայել ◆ Իշե էն պուտուկներու բերան սեր կա՞: Խաչիկ Դաշտենց ◆ Իշեցի՝ սև Հարոն էկավ, կոլավ (թաղիք) վըր թևերուն: (Գարեգին Սրվանձտյան)
  2. հոգ տանել, խնամել
  3. սպասել ◆ Ես չիջա ցածր, ըսեցի ... Կեցիր մինչև գիշեր իշենք իմ կնկա քով ո՞ր կիգա: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

իշել 2[խմբագրել]

Թբիլիսի, Պոլիս, Խոտուրջուր, Խարբերդ, Քեսաբ, Համշեն, Սվեդիա, Հաճն, Տարենտե, Վան, Կիլիկիա, Մարաշ՝

  1. հիշել ◆ Թող անգամ մը կաթս իշե, Վերջը չի լա գերեզմանս: (Թլկատինցի)
  2. Թբիլիսի, Պոլիս՝ հիշեցնել
  3. Պոլիս՝ դեմքով նման լինել մեկին
  4. Վան, Պապեն՝ հիշատակել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։