իսլամ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ իս•լամ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

արաբերեն՝ հնազանդություն

Գոյական

  1. մահմեդական կրոնը ◆ Հրեությունը տվել է մի համաշխարհային կրոն, որ քրիստոնեությունն է, ինչպես և աղբյուրներ ու նյութեր է տվել մյուս սեմական համաշխարհային կրոնին՝ իսլամին։ (Լեո) ◆ Այդ կրոնական հերձվածները մի ազդու են իսլամի մոլեռանդության դեմ։ (Րաֆֆի)
  2. մահմեդական կրոն դավանող, մուսուլման ◆ Իհարկե ոչինչ ելք չունեցավ Շերիֆ աղայի մոտ ժողովված իսլամների այդ խորհուրդը։ Վրթանես Փափազյան
  3. մահմեդականնեի ամբողջություն, մահմեդականություն ◆ Այդ կռիվներն այնքան հյուծել էին երկու կողմերին, որ ոչ Բյուզանդիան, և ոչ Պարսկաստանը չկարողացան ընդդիմանալ նոր համաշխարհային ուժին իսլամի ու արաբական խալիֆայության գրոհին։ (Հակոբ Մանանդյան)
  4. համաշխարհային կրոններից մեկը
  5. առաջացել է Արևմտ. Արաբիայում մ. թ. VII դ. սկզբին` արաբական դասակարգային պետության կազմավորման շրջանում:
  6. (բրգ․) հավատի ուսմունք՝ կանոնացված Ղուրանում՝ Մուհամմեդի գրքում (մոտ․ 570-632), որը հավատացյալների կողմից պաշտվում է որպես մարգարե, համաշխարհային կրոններից մեկը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. իսլամականություն
  2. մահմեդականություն
  3. մահմեդական

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
  • Գրգեարյան Հ․Ղ․, Հարությունյան Ն․Մ․, Տնտեսական աշխարհագրության տեղեկատու բառարան (խմբ. Ավագյան Գ․Ե․), Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1982 — 408 էջ։
  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։