իրավունքների մերժում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [iɾɑvuŋkʰnɛɾi mɛɾˈʒum]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (բրվք․) գործողություն, որով խոչընդոտվում է անձի կողմից իր անձնական, սոցիալական կամ այլ իրավունքների իրականացումը

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հարություն Ալեքսանյան, Ելեն Գոլդբերգ, Բարեվարքության եզրույթների բառարան, Երևան, «Էդիթ Պրինտ», 2016 — 128 էջ։