լալկան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ լալ•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. շարունակ լացող, ամեն մի չնչին բանից լացող ◆ Մեջ ընկավ նրանց հինգ տարեկան լալկան երեխան:
  2. միշտ դժգոհ, տրտնջացող, բախտից գանգատվող (փխբ․)
  3. մեռելի վրա լացող (կին), եղերամայր
  4. տխուր, տխրագին, վշտագին ◆ Լալկան դեմք: ◆ Լալկան աչքեր: ◆ Գյուղացիք լուն ուղտ են շինում, լալկան են, թեկուզ հարուստ էլ լինել: Վրթանես Փափազյան
  5. անձրևոն, անձրևային (փխբ․)
  6. լացող, լաց եղող ◆ Հիմա դեպի ուր պիտ երթան այդ թշվառները, լալկան: (Դանիել Վարուժան)
  7. լաց եղած, լացի հետքերը վրեն մնացած ◆ Նա…մոտեցավ լալկան աչքերով կնոջ: (Լեո)
  8. հատուկ լաց եղող ◆ Կիսամոթ սենյակում նստում են վարձովի լալկան կանայք: (Ակսել Բակունց) ◆ Լալկան ձայնով մղկտաց նա:
  9. հոռետես, վատատես ◆ Վախենում եմ ծերության ժամանակ լալկան փիլիսոփա դառնա: Շեքսպիր
  10. տխրություն, թախիծ առաջացնող ◆ Դարձյալ տկլոր ու լալկան աշնանավերջն էր: (Լեո) ◆ Ինչո՞ւ են… անիծում այս կատաղի ժամին այս սևացած լալկան երկինքը: (Լեո)
  11. թախծություն արտահայտող ◆ Դարձրին քեզ մշտական սև սուգի մի հովիտ, խեղճ ու լալկան քո երգերով, հայացքներով անժպիտ: ◆ Լալկան խարտոց:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. լացկան, արտասվասեր, լացող, լալական (հզվդ․), լալվոր (գվռ․), լալվակ (լավլակ), լալուկ, տզզան, վնկվնկան, ղնջղնջան, ժանգի, նվնկան ծմո (երեխա), արտասուքի աղբյուր, արցունքը կոպի տակ է
  2. նվնվան (փխբ․), թոնթորան, փնթփնթան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. լալկան երեխա
  2. լալկան ուռի
  3. լալկան կանայք

Աղբյուրներ[խմբագրել]