Jump to content

լալկան

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ լալ•կան 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Ածական

  1. շարունակ լացող, ամեն մի չնչին բանից լացող  Մեջ ընկավ նրանց հինգ տարեկան լալկան երեխան։
  2. միշտ դժգոհ, տրտնջացող, բախտից գանգատվող (փխբ․)
  3. մեռելի վրա լացող (կին), եղերամայր
  4. տխուր, տխրագին, վշտագին  Լալկան դեմք։  Լալկան աչքեր։  Գյուղացիք լուն ուղտ են շինում, լալկան են, թեկուզ հարուստ էլ լինել։ Վրթանես Փափազյան
  5. անձրևոն, անձրևային (փխբ․)
  6. լացող, լաց եղող  Հիմա դեպի ուր պիտ երթան այդ թշվառները, լալկան: (Դանիել Վարուժան)
  7. լաց եղած, լացի հետքերը վրեն մնացած  Նա…մոտեցավ լալկան աչքերով կնոջ։ (Լեո)
  8. հատուկ լաց եղող  Կիսամոթ սենյակում նստում են վարձովի լալկան կանայք։ (Ակսել Բակունց)  Լալկան ձայնով մղկտաց նա։
  9. հոռետես, վատատես  Վախենում եմ ծերության ժամանակ լալկան փիլիսոփա դառնա։ Շեքսպիր
  10. տխրություն, թախիծ առաջացնող  Դարձյալ տկլոր ու լալկան աշնանավերջն էր։ (Լեո)  Ինչո՞ւ են… անիծում այս կատաղի ժամին այս սևացած լալկան երկինքը։ (Լեո)
  11. թախծություն արտահայտող  Դարձրին քեզ մշտական սև սուգի մի հովիտ, խեղճ ու լալկան քո երգերով, հայացքներով անժպիտ։  Լալկան խարտոց։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. լացկան, արտասվասեր, լացող, լալական (հզվդ․), լալվոր (գվռ․), լալվակ (լավլակ), լալուկ, տզզան, վնկվնկան, ղնջղնջան, ժանգի, նվնկան ծմո (երեխա), արտասուքի աղբյուր, արցունքը կոպի տակ է
  2. նվնվան (փխբ․), թոնթորան, փնթփնթան

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. լալկան երեխա
  2. լալկան ուռի
  3. լալկան կանայք

Աղբյուրներ

[խմբագրել]