Jump to content

լբերդ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ լ(ը)բ•բերդ 

  1. Համշեն՝ չափից դուրս մաշված (շորի մասին)  Մեգ լբերդ ֆիսթոնով մը ձմեռը օնցուց։ (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։