լեզուն վրան չկանգնել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն դարձվածք

  1. իրեն չզսպել, չարախոսել, զազրախոսել ◆ Լեզուն վրն չը կանի [չկա՛նի], հըմեն հեղ [«ամեն անգամ»] զկեսրեր [ըզկեսրեր] կը թքե ու նալըթե [«անիծում է»], հըմա՜լ [«այնպե՜ս»] քու ֆր կիտա։ ◆ -Մորութ հմալ [«այսպե՜ս»] իմ էղի, ինչ կէնիմ-չէնիմ [չէ՛նիմ]՝ լեզուս չըմ կռնա [կը՛ռնա] վրես պահի։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։