Jump to content

լեզվային բաղաձայններ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [lɛzvɑjin bɑʁɑd͡zɑjˈnːɛɾ]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն բաղաձայնները, որոնց արտասանության ժամանակ որպես ակտիվ օրգան հանդես է գալիս լեզուն, որն իր ծայրով, միջին կամ ստորին մասով մոտենում կամ հպվում է վերին ատամնաշարին կամ քիմքին

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. լեզվական բաղաձայններ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։