լեզվի ծագման բնաձայնական տեսություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [lɛzvi t͡sɑɡmɑn bnɑd͡zɑjnɑkɑn tɛsutʰˈjun]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) Հին Հունաստանում (Դեմոկրիտ, Պլատոն, մ․ թ․ ա․ V-IV դդ․) ծագած տեսություն, ըստ որի դեռևս լեզու չունեցող մարդը լսելով բնության ձայները՝ թռչունների ծլվլոցը, առուների կարկաչյունը, ճանճերի տզտզոցը և այլն, նրանց նմանությամբ համապատասխան բառեր է ստեղծել (ծլվլալ, տզտզալ,դռդռալ, վշվշալ և այլն), որը և սկիզբ է դարձել լեզվի ծագման
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- նմանաձայնական տեսություն
- ռեֆլեքսիվ տեսություն
Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։