լեզվի ծայրին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ասելիք, պատմելիք ◆ Հպարտ գիտուններ / Քսաներորդ դարի․ / Դո՛ւք, որ ամենքդ ձեր լեզվի ծայրին / Հեղեղնե՜ր ունեք թեթև խոսքերի։ ◆ Պատմուտյուն մը ուներ լեզվին ծայրը․ խելոք կեզած տղոց պես մտիկ ըրինք զինքը։ (Գրիգոր Զոհրապ) ◆ Գիտեին, որ ինենց սիրելի քահանան մի տեղին առակ ունի լեզվի տակ, որ հիմա պատմելու է։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ատեն ատեն․․․ ան միշտ պատրաստ հարցում մը ուներ իր լեզվին տակ։ (Ռուբեն Սևակ) ◆ Դուք արդեն չե՞ք գուշակեր թե՝ ես անոնց յուրաքանչյուրին համար ինչեր ունեի շրտունքիս ծայրը։ (Թլկատինցի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։