լեյկոտրիեն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [lɛjkɔtɾˈjɛn]

Բացատրություն

1. (ֆզլգ․) չհագեցած (trienes երեք կրկնակի կապ պարունակող) ղճարպաթթուների խմբի կենսաբանորեն ակտիվ նյութ՝ արախիդոնաթթվի օքսիդդացման միջանկյալ արգասիք, ալերգիկ, իմունային ռեակցիաների, ինչպես նաև հարթ մկանների գործունեության հետ
2. (դղբն․) ընդերածին կենսակարգավորիչ, որն առաջանում է արախիդոնաթթվից, գոյանում գլխավորապես լեյկոցիտներում, ունի խիստ բարձր ֆիզիոլոգիական ակտիվություն, կծկում են հարթ մկանունքը, թոքային, պսակաձև և ուղեղային անոթներն ու մազանոթները, մասնակցում անաֆիլաքսային շոկի հասունացմանը

Հոմանիշներ

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ leukocitoz, leukotriene ռուսերեն՝ лейкоситоз (ru) ‎(lejkositoz), лейкотриен (ru) ‎(lejkotrijen)

Աղբյուրներ

• Սիլվա Ամիրյան, Արտաշես Մարտիրոսյան, Ֆիզիոլոգիական տերմինների հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն բառարան-տեղեկատու (ԵՊՀ հրատարակչություն), Երևան, 2013 — 704 էջ, ISBN 978-5-8084-1819-6։
• Է․Ս․Գաբրիելյան, Ա․Վ․Սեդրակյան, Դեղաբանական ու դեղագիտական տերմինների ռուսերեն-հայերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն», 2010 — 116 էջ։