լիաձայնականություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ljɑd͡zɑjnɑkɑnutʰˈjun]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) առավել լիաձայն հնչյունակապակցությունների առկայությունը հնչյունական շղթայում, ինչպես՝ աշխարհաբարյան ընկնել, նրա, վրա, բաղնիք, ժողովրդական հարսնիք և այլն ձևերի փոխարեն գրաբարում անկանիլ, նորայ, վերայ, բաղնիք, հարսանիք և այլն, կամ լեզուներում բաղաձայնների միջև opo, оло, epe հնչյունախմբերի առկայությունը հին սլավոներենի ро, ре, ла, ле-ի փոխարեն
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- լիաձայնավորություն, լիաձայնություն, լիահնչություն
Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։