լիառատ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ լի•ա•ռատ 

Ածական

  1. լի և առատ, ճոխ, անկարոտ ◆ Երկու աշուղ կանչեց Խանդութ, ոսկի տվավ լիառատ: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Թող որ լիառատ ծծեմհեշտագին կաթը մեղմահոս լույսիդ տարփանքին: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ոսկեղեն հունձքը յուր լիառատ բեղմնավորությամբ պարգևատրում էր վաստակաբեկ շինականի աշխատանքը: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. լիաբուռն, լիաձեռ(ն), բուռնալիր, լի, լիքը, լիուլի, ճոխ, բազմալի, բազմառատառատալից, առատալիր, լեփ–լեցուն, բազմազեղ, բազմազեղուն, գերառատ, զեղուն, առատագին
  2. տե՛ս հորդառատ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]