Jump to content

լծորդական անուն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [lt͡sɔɾdɑkɑn ɑˈnun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) ածանցական բառերի տեսակ, որի մեջ մտցվում են կից երկրորդ բաղադրիչ ունեցող բարդությունները (լծակից և այլն)։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։