լուծվածություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [lut͡svɑt͡sutʰˈjun]
վանկեր՝ լուծ•վա•ծու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) լուծված լինելը (որևէ խնդիր և այլն) ◆ Բայց ըստ էության հակառակորդին հարմարվելու կեցվածքը, կրավորկան միտումների իրենք են լրացուցիչ խնդիրներ ստեղծում արցախյան նախախնդրի լուծվածության իրականացման բարդ քառուղիներում։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։