լպիրշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ լը•պիրշ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. չափազանց հանդուգն, անամոթ, անպատկառ, լկտի, լիրբ ◆ Որքան էլ աներես, լպիրշ լինեին Ոդիսևսի հարկի տակ խրախճցող հոմանիները… նրանցից ոչ ոք չէր հանդգնում անպատկառ վերաբերմունք ցույց տալ Պենելոպեին։ Հարություն Սուրխաթյան ◆ Փախիր քարավան այդ պոռնկության լպիրշ ու արբշիռ ցոփ խնջույքներից։ (Ավետիք Իսահակյան)
  2. լրբություն՝ անպատկառություն արտահայտող՝ պարունակող
  3. ստոր, անարգ ◆ Լպիրշ խոսքերից ականջները փակած արտասվելով տուն դարձավ։ (Ջավախեցի)
  4. զզվելի, գարշելի ◆ Ներս մտավ և նեքինապետը՝ հաճոյամոլ Բագոսը, յուր լերկ ու լպիրշ դեմքով։ (Րաֆֆի) ◆ Հետո տար քո խաչը՝ գործիքն հարմար անվերջ կեղցիքի, լպիրշ քսության։ (Շուշանիկ Կուրղինյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. լԿտի, Լիրբ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]