լսելիք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ լը•սե•լիք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հինգ զգայարաններից մեկը, որով ձայնը հասնում է մեր գիտակցության, լսելու գործարանը ◆ Աղջկա լսելիքը ենթարկել է անախորժ փորձության։ (Նաիրի Զարյան)
  2. ականջ ◆ Նախասենյակում թաքնված դևը յուր լսելիքը ավելի մոտեցրեց դռանը։ (Րաֆֆի)
  3. լսողություն, ունկնդրություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ունկն լսարան լսելիք (մարդու և ողնաշարավոր կենդանիների լսողության և հավասարակշռության գործարան)
  2. լսելություն (լսելիքի սրություն՝ նրբություն)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. լսելիք լինել՝ դառնալ - լսողությունը լարել, ամբողջ ուշադրությունը ուղղել ձայնի կողմը, ականջները սրել ◆ Խեղճ օրիորդը ամբողջ մարմնով լսելիք էր դարձել, բայց ոչինչ չէր լսվում։ (Րաֆֆի)
  2. լսելիքը լարել - նույնն է՝ լսելիք դառնալ

Աղբյուրներ[խմբագրել]