խաժաերանգ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ խա•ժա•ե•րանգ 

Բառակազմություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (նորբ․) (բնստ․) խաժ (կապտականաչ) գույն ունեցող ◆ Գարնանային արեգակը աստղնացել, խորուսուզվել խաժաերանգ աչքերի մեջ, Անդ լուսատու բիբ էր դարձել: -Մետաքսե

Աղբյուրներ[խմբագրել]