Jump to content

խանձադեմ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ խան•ձա•դեմ 

Բառակազմություն

[խմբագրել]

Ածական

  1. (նորբ․) արևից խանձված դեմքով  Կանգնած կանաչ սարի լանջին, Արևն առած որպես ծնծղա, Ծիծաղում է մի խանձադեմ ու հաստաշուրթ գեղջուկ տղա։ «Հայաստանի Հանրապետություն»

Աղբյուրներ

[խմբագրել]