խառտոց

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խառ•տոց 

  1. Սեբաստիա, Բալու՝ խարտոց
  2. (փխբ․) կյանք մաշող պարագա՝ հանգամանք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Մկանը խառտոցը լզելն է, Հաճույք զգալ որևէ բան փչացնելուց

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։