խելքաբժուժ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խել•քա•բ(ը)•ժուժ 

  1. Շիրակ, Ջավախք՝ խելքը կորցրած, շշմած, խելակորույս ◆ Տղան ջուրն էր ընկե, մարը խելքաբժուժ էր էղե: (Ձեռագիր) ◆ Մուկը օր ճզվզար, կատուն թոներ թարաքը, ան սհաթին խելաբժուժ վեր թռներ կը: (Խաթաբալա)
  2. ուշագնաց, ուշաթափ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։