խեշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խեշ 

  1. Լոռի՝ մաշկ, մորթ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խեշ 

  1. Համշեն՝ ջլոտ, ոչ փափուկ, կոշտ ◆ Խեշ միս: (Ձեռագիր)
  2. (փխբ․) կոպիտ, անտաշ ◆ Ինա խեշին ալ վեվ ախճիգ գուդա: (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խեշ 

  1. Վան՝ տե'ս խեշ² ◆ Արջ մի եկավ, վերին դին նստավ, գել մի լե` արջու խեշ, ու աղվես մը լե դրան կողմը պըպզավ (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խեշ 

  1. Վան՝ բավականւոթյան` հաճույքի բացականչություն ◆ Մեր կխմի, կասի. - Խե՜շ, խոկիս խանգավ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Հմմտ. ՈՒԽԱ՜Շ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։