խզակոթ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [χzɑˈkɔtʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խ(ը)•զա•կոթ 

Գոյական

1. վզի ետևի կողմը ծոծրակի հետ միասին ◆ Անուշավանը…բռնելով նրա (հարբածի) խզակոթից, քաշեց դուրս հանեց ցեխից։ (Բոգդան Վերդյան)
2. հրազենի հաստ՝ լայն ծայրը ◆ Կոնինն ավտոմատի խզակոթով թխկացնում է հողին։ (Բաղիշ Հովսեփյան)

ԽԶԱԿՈԹ, ԽԶԸԿՈԹ, Ղարաբաղ՝ ԽԻԶԱԿՈԹ, Հավարիկ՝ 1․ Պարանեցի ետևի կողմը՝ ծոծրակի հետ միասին։ ◆ Խզակոթին տվեց (Ամ)։ 2․ Արարատյան՝ Հրացանի ներքևի լայն՝ հաստ ծայրը։ ◆ Նա ավտոմատի խզակոթով թխկացնում է հողին((Ձեռագիր))։ 3․ Ղրբ․ Ծառի բնի տակի մասը։ ◆ Կացինը յեր կալ, էտ շառետ խզակոթեն ածծե, թող կլորվե(Ձ)։

1. հրազենի մաս, որը նախատեսված է կրակելիս զենքը ուսին հենելու համար

Հոմանիշներ

1. վզակոթ
2. շլնքակոտ
3. ղոնդաղ

Արտահայտություններ

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ butt-stock գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ загривок, приклад (ru) ‎(zagrivok, priklad) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

• Ֆարիդ Գրիգորյան, Ռազմագիտական տերմինների դպրոցական հայերեն-ռուսերեն թարգմանական-բացատրական բառարան (Մակմիլան-Արմենիա), Երևան, 2006 — 144 էջ։