խինդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խինդ

վանկեր՝ խինդ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *k(h)endh- «խնդալ» արմատից. հմմտ. միջին պարսկերեն xandētan «խնդալ», xandak «ժպիտ» (հայ-իրանական զուգաբանություն):

Գոյական

  1. խնդություն, ուրախություն ◆ Անցած օրեր խինդ ու սեր, Դարձեք իրար հետ եկեք։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Կը մարի մեր սրտին խինդն ու տենչանքը։ (Միսաք Մեծարենց) ◆ Կյանքը զարկեց գարնանային խինդով։ (Բոգդան Վերդյան)
  2. պայծառություն, զվարթություն ◆ Հոժարիր կենալ և ապրել այստեղ իբրև մ եր աչքի խինդ ու սփոփանք։ Շեքսպիր ◆ Չնչին մի դեպքից հրճվում է վիշտը և խինդն է լացում։ Շեքսպիր
  3. (փխբ․) ուրախառիթ հանգամանք, ուրախության առարկա

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. խինդը լացել - տխրություն տիրել

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]