խլել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)•լել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

ԽԼԵԼ, Սեբաստիա` Առտիալ`

  1. Արհեստը կամ որևէ բան շուտ յուրացնել՝ սովորել, ըմբռնել։
  2. Էվերիկ` Արժանանալ (պատվի հարգանքի)։

Բայ

  1. որևէ բան մեկի ձեռքից ուժով առնել
  2. մի տեղից որևէ բան վերցնել՝ ձեռքն առնել, որևէ մեկից կամ որևէ տեղից մի բան պոկելով ձեռքն առնել ◆ Սյունից հրացանը խլեց ու դուրս նետվեց:
  3. գրավել, յուրացնել, տիրանալ ◆ Դավադրաբար խլեցին մեր գավառները:
  4. հափշտակել ◆ Եղբոր ունեցվածքը խլեց:
  5. վերցնել, առնել, շորթել, կորզել ◆ Խլում է բանվորից իր օրվա վաստակը:
  6. ուժով ետ քաշել՝ ազատել ◆ Խլեց ձեռքը հանդարտ և դարձյալ հեռացավ: (Հովհաննես Շիրազ)
  7. պոկել, դուրս քաշել, հանե ◆ Խլեց կաղնին խոր արմատից: (Ավետիք Իսահակյան)
  8. (փխբ․) զոհել, զոհ տանել, մեռցնել ◆ Պատերազմը միլիոնավոր կյանքեր խլեց մեզանից:
  9. (փխբ․) վերացնել, ոչնչացնել ◆ Բոցն աչերուս խլեցիր: Պետրոս Դուրյան
  10. (փխբ․) տեղահան անել
  11. (փխբ․) վաստակել, դժվարությամբ ձեռք բերել, նվաճել ◆ Հաղթանակի փառապսակներ խլեց պատերազմի ճակատին վրա: (Ալեքսանդր Պուշկին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  • Ճնճղուկը խլե կոր, Սբ․ Ասվում է թեժ փռի՝ թոնրի և կամ սրընթաց գետի համար։

Աղբյուրներ[խմբագրել]