նշանակետին խփել, հարվածել, դիպցնել ◆Հրաձիգը շատ հեռվից խոցեց թիրախը:
առհասարակ՝ վիրավորել ◆Գնդակը խոցել է սիրտը։◆Տատասկները խոցել են սրունքներս: (Ավետիք Իսահակյան)
(փխբ․) վիրավորանք հասցնել, կծու խոսքով՝ արհամարհական վերաբերմունքով և այլնով վիրավորել ◆Հեգնությունը խոցեց Մարզպետունու սիրտը: (Մուրացան)◆Իսկ Արզումանն առիթ չէր փախցնում խոցելու նրան։ (Ակսել Բակունց)
(փխբ․) վիշտ, կսկիծ պաճառել, ծանր հոգեկան ապրումներով տանջել, ծանր ցավ՝ վիշտ պատճառել, հոգեկան տառապանք պատճառել ◆Ինչքան էլ սուր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր, էլի ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան յարն եմ սիրում: Եղիշե Չարենց◆Եվ սերդ սիրտս կարեվեր խոցեց: (Ավետիք Իսահակյան)
(փխբ․) սուր՝ խեթ հայացքով նայել, խորաթափանց ու շեշտակի հայացքով նայել ◆(Լազգին) վառվող աչքերով սկսեց տնտղել ու խոցել դեմը նստած կանանց դեմքերը։ Եղիշե Չարենց
(փխբ․) թշնամուն վնասել, հակառակորդին պարտության մատնել ◆Շատերը հարձակումներ գործեցին զեկուցողի վրա, բայց խոցել չկարողացան։
(փխբ․) հակառակորդի դարպասը գրավել՝ գնդակ նետել ևն ◆Հյուրերը ոչ մի անգամ չկարողացան խոցել դաշտի տերերի դարպասը։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
