խումա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խու•մա 

  1. Ակն՝ ամուսնու երկրորդ կնոջ կողմից մեռած առաջին կնոջ անվանումը: ◆ Խումայիս աղջիկն է: (Հրաչյա Աճառյան)
  2. Պոլիս, Խարբերդ՝ ապօրինի կին, որ պահում են օրինավոր կնոջ կենդանության ժամանակ: ◆ Շուշանը ինծի հետ կնիկ ըլլի՜, իմ խումաս ըլլի՜: (Թլկատինցի)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։